Het Itinerarium Antonini

Het ltinerarium Antonini (afgekort l.A.) is een reisgids van het gehele toenmalige Romeinse rijk, met een opsomming van de wegen en de scheepvaartverbindingen. In lange lijsten worden achter elkaar de plaatsen opgesomd, met de totalen aantallen mijlen van de wegen en de onderlinge afstand tussen de plaatsen. Het I.A. geeft derhalve geen kaart of beeld doch alleen lijsten.
Naast de Peutinger-kaart is het ltinerarium Antonini een even belangrijke bron voor de geografie van het Romeinse rijk. Door de meeste historici wordt het l.A. in de 3e eeuw gedateerd. Vanwege de grote overeenkomsten met de P.K. zijn sommigen zelfs geneigd het later te plaatsen, in de 4e of begin 5e eeuw. Bij de behandeling van de wegen komen echter verschillende details naar voren die aantonen, dat het geschrift uit de 2e eeuw is. Het sluit geheel aan bij de beschrijving van Germania zoals die door Strabo, Ptolemeus en Tacitus wordt gegeven, zodat zich de conclusie opdringt dat het kort na deze schrijvers is samengesteld, niet omdat het van hen zou zijn afgeleid, maar omdat het de in hun tijd geldende geografie bevat.
Waarschijnlijk moet het ltinerarium Antonini vastgeknoopt worden aan keizer Antoninus (geb. 86 na chr., keizer 138 - 161 na Chr.), waardoor ook de naam "Het reisboek van Antoninus', zou zijn verklaard.

Om meteen met een belangrijk gegeven te beginnen: het I.A. plaatst Noviomagus tussen Soissons en Amiens.
De weg is als volgt: Durocortorum (Reims) - Suessones (Soissons) - Noviomagus (Noyon) - Ambianos (Amiens) - Pontes Scaldis (Escautpont) - Gessoriacum (Boulogne).


Wie van dit Noviomagus Nijmegen wil maken, moet dat maar eens aannemelijk zien te maken, wat dan ook nooit gedaan is. Deze gegevens van Antonini zijn in Nederland steeds angstvallig "onder tafel gehouden" of als "onbetrouwbaar" bestempeld, zeker omdat de genoemde afstanden (steeds rond de 30 mijlen) een sprong van 300 km naar Nijmegen onmogelijk maken.
Aangezien het Romeinse Noviomagus dezelfde plaats is als Karolingisch Noviomagus, wat ook in Nederland nooit ontkend is, is met het Itinerarium Antonini de hele mythe dat Nijmegen het Romeinse en Karolingische Noviomagus zou zijn, in één klap opgelost.

Een andere weg gaat van Castello (Cassel) over Minariacum naar Turnacum (Doornik).
Minariacum (ook Mannaricium genoemd) wordt genoemd tussen tussen Cassel en Doornik, tussen Cassel en Atrecht en aan de weg van Lugduno via Trajecto naar Carvin, zodat ook de plaatsen Lugduno (is Leulinghen) en Trajectum (is Tournehem) zekere determinaties zijn.
Minariacum/Mannaricium is de Franse plaats Merville, voorheen bekend als Menreville. Manare is uitstromen wat een logische etymologische afleiding is van Mannari, -cium is plaats, in het Frans -ville.
Wie hiervan de plaats Maurik in de Nederlandse Betuwe wil maken (Gysseling), moet toch eens een atlas en een etymologisch woordenboek aanschaffen.

Maar er is natuurlijk meer, vandaar dat Albert Delahaye in zijn boeken verder gaat en alles van A tot Z uit de doeken doet.

Bestel en lees het boek "De Ware Kijk Op" en oordeel zelf.