Terug naar de beginpagina. Naar het overzicht in het kort.

Renus, Albis, Amisia, Wisurgis en Lippia.



Lees meer over de rivieren en wateren bij de Renus, de Waal, de Maas, de Lek, de Gelderse IJssel, het Almere, de Eem, het Helinium.

De namen van rivieren hebben in de historische geografie voor de nodige verwarring gezorgd. Veel namen zijn gedoubleerd en de misvattingen die daaruit voortkwamen zijn eenvoudig te verklaren en evenzeer te weerleggen.
Wie meteen stelt: "De Renus is toch de Rijn?" geeft daarmee te kennen weinig weet te hebben van de klassieke teksten waaruit het tegendeel blijkt. Tot heden is er nog niemand in geslaagd om de teksten van Julius Caesar, die het eerst over de Renus schrijft, op Nederland of Duitsland toe te passen.

De Renus blijkt een rivier in Gallia te zijn, precies ook zoals Julius Caesar het in zijn boek over de Gallische Oorlog schrijft.

Ook andere klassieke schrijvers plaatsen de Renus in Gallia. En tot Gallia heeft nooit enig deel van Nederland of Duitsland behoord.

Hieronder twee voorbeelden van klassieke Romeinse schrijvers:
De Renus is een rivier in Gallia waar men op Engeland uitziet en die de Germanen van Gallia scheidt. Bron:Servius, Commentarius in Vigilii Aeneiden, VIII, 727.

De Morini, de laatste der mensen, wonen aan de Renus.

Bron: Virgilius, Aeneis, VIII, 726.

Klik hier om meer te weten over de Renus.


De visie van Albert Delahaye.
Het is een onverklaarbaar raadsel, waarom nooit een historicus, classicus of archeoloog ertoe gekomen is te onderzoeken, hoe het mogelijk is dat rivieren uit Noord-Duitsland door de Romeinen worden verkend en in hun teksten worden genoemd. De Albis, de Amisia, de Wisurgis en de Lippia, rivieren die in vele klassieke teksten worden genoemd, worden steevast in Noord- en midden-Duitsland gelocaliseerd als de Elbe, de Eems, de Weser en de Lippe.
Als er één feit duidelijk is in de Romeinse occupatie van West-Europa is het wel deze: de Romeinen zijn nooit of te nimmer in het hoge noorden van Duitsland geweest. De locaties van de door de Romeinen verkende rivieren in Noord-Duitsland is een historische misser van ongekende omvang.

De klassieke rivieren.
ca. 50 na Chr. Suevi, Albis en Renus.
De stormen van de Noordenwind hebben bij de Suevi de Albis gevormd en het onbedwongen hoofd van de Renus.
Bron: Lucanus, Pharsalia, II, 51, 52.

In de traditionele geschiedenis waren de Suevi de bewoners van midden Duitsland (Harz-gebergte), de Albis was de Elbe en de Renus zou de Rijn zijn. Dan zou Lucanus dus geschreven hebben dat "de noordenwind bij de bewoners van midden Duitsland de Elbe gevormd heeft en de stormachtige monding van de Rijn." Geografische wartaal dus!
Maar Lucanus schreef geen wartaal, hij wist terdege waarover hij het had. Gelezen moet worden "dat de westenwind (zie bij west-oriëntatie) in de omgeving van Kortrijk (daar woonden de Suevi), de Franse Aa (=de Albis) en de monding van de Renus (=de Schelde) gevormd heeft." De stormen van de westenwind zijn heden ten dage nog steeds beducht langs de Kanaalkust! Deze tekst is onmogelijk in Nederland of Noord-Duitsland te plaatsen, maar past in Noord-Frankrijk als een puzzelstukje.

De namen van de vier bekendste rivieren die tot veel misverstanden hebben geleid.

Romeinse naamAlbisAmisiaWisurgisLippia
Franse naamAaHemWimereuxLys
Duits/Nederlandse naamElbeEemsWeserLippe

Nergens in de historische wetenschap kan een zaak worden aangewezen, die zo fundamenteel is misverstaan als de berichten over de Albis, de Amisia, de Wisurgis en de Lippia. Nergens is er een gelijksoortig foutief vertrekpunt met zoveel en zulke ingrijpende consequenties. Van de andere kant is ook nimmer een zo klaterende absurditeit verkondigd, slechts vergelijkbaar met de oude opvatting over de platte aarde. Het is een onverklaarbaar raadsel, waarom nooit een historicus, classicus oÍ archeoloog ertoe gekomen is dit te onderzoeken. Als er één zaak duidelijk is in de Romeinse occupatie van West-Europa dan is het wel deze: de Romeinen zijn nooit ofte nimmer in het hoge noorden van Duitsland geweest! Waarom heeft niemand ooit deze dwaling nader onderzocht?
Aan de hand van de berichten over de veldtochten van Drusus in het jaar 12 vóór Chr., waarin hij de Frisones bedwong en daarna versterkingen liet aanleggen langs de Albis, de Amisia, de Wisurgis en de Lippia - die toch de Elbe, de Eems, de Weser en de Lippe waren (??) - ter verdediging van Gallia tegen de Germanen.
  • De historici hebben deze veldtocht in het noorden van Nederland en het noorden van Duitsland gedacht en doen dat nog steeds.
  • De absurditeit, dat Drusus dan tevoren Nederland en Duitsland veroverd moest hebben - wat uitgesloten is - werd niet eens opgemerkt,
  • nog minder de nog grotere absurditeit dat die gebieden ondanks de "bedwinging" en ondanks die keten van fortificaties, nimmer in handen van de Romeinen zijn geweest,
  • waarbij opgemerkt dient te worden dat van enige fortificatie langs die rivieren archeologisch nooit iets is teruggevonden.
  • Nog afgezien van de vraag welke zin een verdedigingslinie dáár in Duitsland kon hebben, die door de bronnen toch helder wordt voorgesteld te zijn bedoeld voor de verdediging van Gallië.
  • De grootste absurditeit is, dat de Romeinen pas ca. 60 jaren later het midden van Nederland bereikt hebben, en dat zij Friesland nooit bezet hebben.
  • De nóg grotere zotheid is dat deze reconstructie zelfs in recente publicaties nog wordt volgehouden en
  • dat Drusus zijn befaamde kanaal, onderdeel van zijn Gallische verdedigingslinie, reeds ca. 9 vóór chr. in het midden van Nederland zou hebben aangelegd.
  • Waar dat kanaal lag, weet geen sterveling, vandaar dat er wel 10 verschillende plekken voor zijn aangewezen.
  • En dat dit ca. 60 jaren vóór de aanwezigheid van de eerste Romein in Nederland gebeurde, is nimmer opgemerkt als een absolute onmogelijkheid.
  • Het toppunt van verblindheid is, dat men probeert dit kanaal stratigrafisch aan te wijzen (aan de oppervlakte) terwijl toch onomstotelijk vaststaat dat de "Romeinse" bodem in het westen tot 4 à 6 meter, in het oosten tot 1 meter beneden het huidige maaiveld lag.
  • De Frisones zaten er zó vast als Nederlands bezit ingehamerd, dat men de absurditeiten niet meer zag.

    De Nederlandse archeologie zelf heeft aangetoond (zie J.H.F. Bloemers), dat er geen sprake is geweest van een Romeinse occupatie van Friesland. ln het gebied van de Elbe, Eems en Weser ontbreekt eveneens elk spoor van de Romeinen. Alle kaarten in alle uitgaven over de Romeinen, of dat nu Nederlandse, Belgische, Franse, Engelse, Duitse of ltaliaanse zijn, beelden de Romeinse occupatie tijdens de periode van de grootste uitgestrektheid van het Romeinse rijk op dezelfde manier af. De noordgrens van het Romeinse rijk in het oosten wordt gevormd door de Donau, in het westen vanaf Mainz, Keulen en het midden van Nederland door de Rijn. Het land ten noorden van deze rivieren is nimmer in het bezit van de Romeinen geweest. Aan de hand van Tacitus' "Germania" weten we nu, dat de Germaanse stammen er niet thuishoren en dat men ze er ten onrechte geplaatst had. De historische zowel als de archeologische gegevens bewijzen meer dan afdoende, dat deze conclusie juist is. De geografische bronnen zoals Strabo, Ptolemeus, de Peutinger-kaart en het ltinerarium Antonini bevestigen haar met exacte gegevens. Die streken, nooit door de Romeinen bezocht, waar ten overvloede geen Romeinse relicten gevonden zijn, komen nergens in de geschriften voor.

    De namen van rivieren hebben de historici altijd voor de nodige geografische problemen gesteld.
    Veel riviernamen waren ook geen eigennamen van een rivier, maar een algemene aanduiding van een stroom, een water.
    De namen van rivieren zijn ook veelvuldig gedoubleerd en hebben de problemen rondom de juiste geografie van de in de teksten bedoelde rivier vergroot. Daaruit zijn dan ook enorme en fatale misvattingen ontstaan. Alles, en dat is veel, wat over deze rivieren door de klassieke schrijvers werd vermeld, is feitelijk verkeerd geïnterpreteerd en verkeerd gelokaliseerd, omdat het "rücksichtlos" op het noorden van Duitsland werd toegepast, terwijl het naar waarheid in het noord-westen van Frankrijk en het westen van Vlaanderen geplaatst moet worden. Deze verkeerde interpretatie loopt door tot na de Karolingische periode, zodat de juiste plaats van de Frisones en de Saxones over beide periodes, opgehangen aan deze rivieren, opnieuw onderzocht moet worden.
    In de Romeinse geografische bronnen staan genoeg bewijzen dat de rivieren in Frankrijk liggen. Ptolemeus bevestigt dit met betrouwbare coórdinaten.
    Veel geografische details, die samenhangen met de genoemde rivieren, passen niet in het traditionele plaatje. Enkele voorbeelden zijn:
    Er zijn zo er nog meer voorbeelden te geven van teksten waarbij de gegevens niet overeen komen met de geografische werkelijkheid. Meer teksten vind je in "De Ware Kijk Op!"

    Bestel en lees het boek "De Ware Kijk Op" en oordeel zelf.