De gracht van Corbulo.
Volgens de traditie zou de gracht van Corbulo -fossa Corbulonis- tussen de Oude Rijn en de Maas gelegen hebben. In 1962 werd ten noordwesten van Leiden een beschoeid kanaal ontdekt. Archeologen stelden na het aantreffen van meer delen van het kanaal vast dat dit het door Tacitus genoemde Kanaal van Corbulo moest (!?) zijn. De ontdekkingen bevestigde het vermoeden dat de Fossa Corbulonis, zij het op enige afstand, de loop van de huidige Vliet volgde.
Het is natuurlijk onvoorstelbaar en daarom onjuist, dat men meent deze gracht teruggevonden te hebben in het huidige landschap en niet enkele meters onder het huidige maaiveld. Immers het zeeniveau, dus ook dat in de rivieren en in dit kanaal, lag in de Romeinse tijd enkele meters lager, getuige de ligging van de Brittenburg en de vondst van Romeinse relikten in laag Nederland. Ook de gracht van Corbulo, als die al in Nederland gelegen zou hebben, moet derhalve enkele meters onder het maaiveld worden aangetroffen en kan dus nooit op de huidige locatie gelegen hebben.
Bovendien werd het kanaal van Corbulo gegraven om vanuit Engeland "een verre omweg rondom Spanje te vermijden" vanwege de gevaren van de zee (met name het vermijden van de gevaren in de Golf van Biscaje!). Waar dit past in de Nederlandse traditie blijft onbekend!
Nog in 1946 vermoedde Van Giffen dat met de vondsten in Velsen het Castellum van Corbulo uit 4 n.Chr. gevonden was. Het toont aan hoe de historici de opvattingen verschuiven zoals het hen op dat moment uitkomt.