Erfgoedhuis Utrecht

De gouden broche van Dorestad

Lisette le Blanc, conservator museum Dorestad vertelt:

"Deze gouden broche is ingelegd met de rode halfedelsteen Almandijn, stukjes groen glas en email. Het sieraad is een typisch voorbeeld van cloisonné-werk. De maker heeft gebruik gemaakt van gouden plaatjes waar hij de gekleurde materialen heeft ingelegd.
Waarschijnlijk werd de broche zo rond het jaar 800 gebruikt als fibula of mantelspeld, een speld die een mantel van boven bijeen hield. Helaas ontbrak het bevestigingsgedeelte bij de opgravingen in 1969. Verder is het voorwerp op enkele steentjes na, compleet.

Vikingen
De gouden broche werd in de jaren '70 gevonden op de bodem van een oude waterput. Sindsdien doen allerlei verhalen de ronde over de herkomst ervan. De meest voorkomende is het verhaal van een vrouw die het kostbare kleinood verstopte op de bodem van de waterput omdat de roofzuchtige Vikingen voor Dorestad stonden. Na de strijd is het sieraad kennelijk nooit meer opgehaald. Wellicht is de vrouw omgekomen tijdens de plunderingen?

Priesters
Anderen geloven dat de broche een religieuze betekenis had: wie lijnen trekt tussen de rode Almandijnstenen ontdekt een rood kruis. De steen in het midden en de vier daaromheen zouden Jezus en de vier evangelisten kunnen verbeelden; de gestileerde vogels het paradijs. Op de broche gelijkende andere religieuze voorwerpen ondersteunen deze theorie. Zo komen op een reliekschrijntje uit Westfalen soortgelijke motieven voor. Datzelfde geldt voor een kannetje afkomstig uit een klooster in Zwitserland en gemaakt voor Karel de Grote. Het zou dus ook goed kunnen dat de speld op de mantel van een bisschop of andere geestelijke prijkte. Overigens is zo'n kerkelijke vondst in Dorestad niet vreemd. In de vroege Middeleeuwen was het een christelijke plaats waar veel priesters woonden.

(Onderstreping door redactie van deze website.)
De waarheid over Dorestad vindt U elders op deze website en in de boeken van Albert Delahaye.