De letterlijke tekst luidt: ,,in quo Rheni fluenta et Wal uno se alveo resolvunt, et ab invicem longius recedentes Batuam provinciam suo gurgite cingunt".

Deze zin is aan verschillende classici voorgelegd. Spontaan en unaniem vertaalden zij: "waar twee rivieren zich tot één stroom verenigen".
De mogelijkheid van de vertaling van "zich splitsen" laten zij wel open, doch achten zij zeer onwaarschijnlijk; sommigen menen zelfs, geheel onmogelijk.
Het klinkt enigszins ironisch dat Stolte in zijn bewering, met felheid gedebiteerd, niet gesteund wordt door collegae-classici.

,,Resolvere" is geen klassiek Latijn, 'Re' is het normale voorvoegsel van herhaling; ook kan het een bepaalde nadruk betekenen. In deze zin is het in deze laatste betekenis gebruikt. Zou Regino (de schrijver) geschreven hebben: "uno alveo se solvunt" , dan kon zeker niet de betekenis van 'losmaken uit' verdedigd worden.

Een afdoend bewijs, dat er sprake is van een samenvloeiing van rivieren, en niet van de splitsing van een rivier, vindt men in de tekst van Ermenricus, die schrijft: "de Renus, die door Francia stroomt, wordt in de Oceaan opgenomen, en waar de rivier de Wandalus ontmoet, wordt hij tweehoornig genoemd, omdat hij daar in twee stromen vloeit".