Jules Bogaers schrijft over Cuijk het volgende:
Het ziet er naar uit dat het opgravingsterrein (in Cuijk) bij het begin van de Romeinse occupatie niet bewoond was. Het begin van de bewoning in de Romeinse tijd moet naar het schijnt gedateerd worden omstreeks het midden van de 1ste eeuw n.Chr. De 1ste-eeuwse bewoningssporen hebben zeer waarschijnlijk alle betrekking op een uit hout en aarde opgebouwd castellum, dat bestaan heeft van ca. 50 tot het einde van de 1ste eeuw of tot in de 2e eeuw. Het is echter de vraag of het castellum toen (in de 2e eeuw) nog bestond! De gevonden sporen van gebouwen uit die tijd zijn overigens moeilijk te interpreteren. Men kan niet meer vaststellen of het hier een militaire of een burgerlijke aangelegenheid betreft. Ongetwijfeld heeft zich in de loop van de tijd in de nabijheid van het castellum een burgerlijke nederzetting (vicus) ontwikkeld.
Ofwel, voordat de Romeinen er waren bestond Cuijk niet! En de Romeinen, komend uit het zuiden zullen voordat zij in Nijmegen arriveerden, toch eerst in Cuijk zijn geweest! Het uit hout en aarde moeilijk te interpreteren castellum zou het Cevelum van de Peuteringerkaart zijn geweest?

In Van Vondst tot Verhaal lezen we op p.50: Over Cuijk wordt nog opgemerkt dat 'Soms wordt aangenomen dat dit centrum is ontstaan rondom een eerste-eeuws hulptroepenfort, ook wel een castellum genoemd. De identificatie van dit castellum berust echter op een zeer klein aantal sporen en er zijn verschillende elementen die een interpretatie als legerkamp tegenspreken. Pas in de late derde eeuw was er met zekerheid een castellum in Cuijk aanwezig'.