Als de geschiedenis van Willibrord voor Utrecht vervalt, is het enige probleem voor de Nederlandse historici nog: Waar moet de geschiedenis van Willibrord dan wel geplaatst worden?
Dat is geen groot probleem, als je eenmaal de vooringenomen opvattingen hebt losgelaten en de feiten volgt.
De feiten plaatsen die geschiedenis onmiskenbaar in Noord-Frankrijk.
Die feiten zijn:
- de plaatsnamen
- de taalgrens
- waar je de overkant ziet
- Gravelines in Francia
- de transgressies
- de Via Francigena
- de teksten.
Vooral de teksten geven de doorslag. Alles wat wij van Willibrord weten staat in Franse bronnen.
volgende»WAAR MOET DEZE GESCHIEDENIS DAN WEL GEPLAATST WORDEN?
Deze vraag is niet zo moeilijk te beantw0orden als je eenmaal de traditionele opvattingen loslaat en naar de bronnen op zoek gaat. Alles wat wij over Willibrord weten staat voornamelijk in Franse bronnen. Nederland heeft geen snipper papier van vóórode 12e eeuw. Zouden die Franse monniken van St.Bertijn in St.Omaars wel de geschiedenis van een ver land beschreven hebben (hoe wisten ze dat?) en de geschiedenis van hun eigen streek niet? Terwijl ze in de Kronieken schrijven over 'de onzen' bij slachtoffers van de Noormannen.
Jacob van Oudenhoven zei in 1654 al: het moet onjuist zijn wat sommigen zeggen, namelijk "dat de eerste Hollanders ongeletterd waren en niet konden schrijven". Geen enkel geschrift over de geschiedenis van Holland was niet het gevolg van ongeletterdheid bij een zo vief volk als de Hollanders, maar de geschriften ontbreken omdat het land niet bewoond was. Jacob van Oudenhoven had het perfect begrepen en het volslagen juist geformuleerd.
In de 13e eeuw was Willibrord nog geen alom bekende en belangrijke heilige en werd ook niet beschouwd als bisschop van Utrecht. Hij had niet het hoofdaltaar in de DOM, maar slechts altaar 16 en dan nog samen met St.Stephanus. Vóór Willibrord waren al een hele rij bisschoppen van Luik/Tongeren/Maastricht waaronder Aravatius (Tungrensis: 4de eeuw?) / Servatius (6e eeuw!), Monulfus (?-597), Gondulfus (ca.614), Lambertus (±656 - ±696), Hubertus (±697-727) die het Christendom brachten, in wat pas veel later (14de eeuw) de Lage Landen bij de zee zou gaan heten. 't Is pas ten tijde van St.Lambertus of van St.Hubertus dat de zetel van Tungris (Douai, niet Tongeren?) verschoof naar Luik.