De historische geografie van de lage landen.

Francia en Gallia en het Frankische Rijk.

Lees meer over achtergronden om een goed begrip te krijgen van waar de historici in de fout gingen.
"Stabilitas loci"	wetenschap is twijfel	ongelooflijk	Heiligenlevens	Kletspraat

De Fundamentele verwarring bestaat uit de vraag of Noviomagus uit de klassieke teksten Nijmegen is of Noyon. Het kernpunt waar alles mee begon en waar alles om draait is deze hier genoemde fundamentele verwarring. Deze kwestie ligt aan de grondslag van talloze andere opvattingen, zoals de verwarring rond Trajectum: was het Utrecht of was het Tournehem en Dockynchirica, was dat Dokkum of Duinkerke? Immers als Nijmegen fout is, is Utrecht ook niet de bisschopszetel van Willibrord en werd Bonifatius niet in Dokkum vermoord en dan was de Betuwe ook niet het land van de Bataven. Dat gebeurde allemaal in Noord-Frankrijk!

De verdelingen van het Karolingische Rijk
Het rijk van Karel de Grote strekte zich uit van de Elbe tot aan de Loire, is een van de taaiste maar meest onware slagzinnen van de gangbare historische opvattingen. Deze opvatting is gebaseerd op het totaal verkeerde beeld, dat Karel de Grote vanuit zijn paleis in Nijmegen, de Saksen aan de Elbe onderwierp. In werkelijkheid waren dat de Saxones aan de Albis (de Franse Aa), en omdat dit juist is, is meteen de helft van de koek er al vanaf gesneden.
Dat dit beeld juist is, wordt met een groot aantal teksten bewezen, die de strijd van de Franken tegen de Saksen met een overweldigende massa geografische details in het noorden van Frankrijk en Vlaanderen bevestigen. Daar komt nog bij, dat de historici zich fundamenteel vergisten in de ligging van Batavia en Frisia, die zowel in de omschrijving van het rijk als bij de latere rijksverdelingen een grote rol spelen. Centraal in deze hele verwarring staat het paleis van Karel de Grote in Nijmegen. Het heeft er nooit bestaan. Daarmee vervalt het FUNDAMENT onder de hele Nederlandse en West-Duitse traditie.

Er blijken veel misverstanden te bestaan over de omvang van Gallia en Francia, maar vooral over het Frankische Rijk, met name het rijk van Karel de Grote. Was Gallia en Francia net zo groot als het huidige Frankrijk? Als je de historische atlassen mag geloven, wordt dat vaak wel zo afgebeeld. Bij het bepalen van de omvang van Gallia en Francia moeten we uitgaan van de schriftelijke bronnen. De archeologie biedt hier geen oplossing, wat soms door historici en archeologen wel zo wordt opgevat. Vergelijkbare huizenbouw of (sier-)voorwerpen kunnen niet beschouwd worden als etnische kenmerken van bepaalde volksstammen en hun woongebied.

De visie van Albert Delahaye.
De landstreken Gallia en Francia worden door de historici steeds onjuist en te ruim opgevat. In 59 vóór Chr. werd Caesar tot consul benoemd en aanvaardde hij het stadhouderschap van Gallia Cisalpina (dat was het noorden van Italië ten zuiden van de Alpen) en Gallia Transalpina, wat de Provence was. Beide gebieden waren sindsdien in handen van de Romeinen. Daarna begon Caesar met de stelselmatige verovering van heel Gallia. In 57 vóór Chr. had hij geheel Gallia onderworpen (let op: binnen twee jaar!), dat bestond uit drie delen: het ene deel wordt bewoond door de Belgae, het anderen door de Aquitaniërs, het derde door het volk dat zich in zijn eigen taal Celtae noemt en in onze taal Galliërs heet. Geheel Gallia blijkt dus iets anders te zijn dan het Gallia van de Galliërs. Deze volken verschillen van elkaar door de taal, gebruiken en wetten. De Galliërs worden van de Aquitaniërs gescheiden door de Garonne, van de Belgae door de Marne en de Seine. In het noorden reikte het niet tot aan de Schelde en al helemaal niet tot de Rijn, immers het land van de Moriniers en Menapiers heeft Caesar nooit veroverd. Het huidige België, dat na een interval van bijna 20 eeuwen zijn naam kreeg, afgeleid van het oude Belgium, bevat praktisch geen grondgebied van het oude. Deze naamgeving is een der zovele voorbeelden van naams-verschuiving en naams-uitdijing, die op hun beurt het retrospectieve zicht op de geschiedenis ernstig vertroebeld hebben. Zelf de 'Atlas Historiques' van Larousse onder redactie van Georges Duby geeft dit onjuist weer. Daar is Gallia dat Julius Caesar veroverde heel Frankrijk, België en zelfs Nederland tot aan de Rijn. Maar zo ver noordelijk is Caesar met zijn legers nooit geweest. Lees meer over Julius Caesar.

Voor het bepalen van de omvang van Francia moet men allereerst het Karolingisch Paleis in Nijmegen loslaten. Dat heeft er nooit bestaan. Het terugvoeren van de Karolingische residentie Noviomagus naar Noyon lost in de Franse historie enige brandende problemen volledig op, die daar ten aanzien van de institutionele en geografische reconstructie van Romeins Gallië en Karolingisch Francia bestonden. Daarmee is tevens duidelijk dat Francia nooit tot Nijmegen gereikt heeft en overigens tot geen enkel deel van Nederland. Het is precies zoals de Peutingerkaart afbeeldt: de noordelijke grens lag op de lijn Gesogiaco qvod nvnc Bononia (Boulogne-sur-Mer) - Castello Menapiorv (Cassel) - Virovino (Wervik) - Tvrnaco (Tournai) - Pontes caldis (Escautpont) - Baca Conervio (Bavay) - Dvrocortoro (Reims). Doornik-Tournai waar de Merovingen zich hadden gevestigd lag aanvankelijk buiten het Frankische Rijk. Van daaruit hebben de Franken zich verder naar het zuiden verplaatst, waarbij Laon en Soissons hun hoofdsteden werden.

Wat verstaat men onder Gallia?
Voor de omvang van Gallia beginnen we bij Julius Caesar. Toen Caesar verklaarde heel Gallia te hebben veroverd, bleek het niet te gaan om heel Frankrijk, maar om het gebied tussen de Garonne en de Seine. Ten noorden daarvan lag Belgica. Van Caesar is ook bekend dat hij graag een beetje en soms heel veel overdreef met zijn heldendaden.

Hoe groot was Francia?
Men vat Francia doorgaans te veel op als heel Frankrijk. Historische atlassen beelden de omvang af met alle gebieden die de Merovingen en Karolingen in de loop der eeuwen bezet hebben. Uit de beschrijving van het verdrag van Verdun, dan blijkt Francia het gebied is tussen de Britse Oceaan (Het Kanaal) tot aan de Mosa (de Maas).

Een veel gebruikte kaart van het Frankische Rijk. (Klik op de kaart voor een vergroting). Het uitgangspunt van deze kaart is onjuist. Het Frankische Rijk zou in 481 al bestaan hebben uit het donkergroene deel (Austrasië). Er zou zelfs een gedeelte van Nederland bij gehoord hebben. Daarvoor ontbreekt elk schriftelijk bewijs. Ook met de archeologie bewijs je niets. Er wordt dan wel eens een graf gevonden met bepaalde bijgiften, maar die worden met een cirkelredenering Frankisch genoemd.

Welke schriftelijke bewijzen hebben we?
Uit schriftelijke bronnen blijkt dat in Austrasië de volgende steden lagen: Amiens, Soissons, Rouen, Therouanne, Cambrai, Reims en Metz. Austrasië lag geheel ten noorden van de Seine en ten westen van de Elzas. België ten noorden van de taalgrens hoorde er beslist niet bij en Noord-Brabant of andere delen van Nederland al helemaal niet.
Als een van die schriftelijke bronnen kan de Annales Regni Francorum dienen. Lees meer over Annalen van het Frankische Rijk. Als er dan geschreven wordt dat de koning/keizer na een veldtocht "terugkeerde naar huis en haard, terugkeerde naar zijn vaderland, terugkeerde naar het Frankische Rijk of terugkeerde naar Francia", vond die veldtocht plaats buiten het Frankische Rijk. Uit de ARF blijkt ook dat de termen vaderland, Frankische Rijk en Francia door elkaar gebruikt worden: het is hetzelfde gebied volgens de ARF.

Ook Neustrië is hier onjuist afgebeeld. Het lag globaal tussen de Loire en de Seine waarin de volgende plaatsen lagen: Angers, Le Mans, Tours, Blois, Sens, Parijs, Noyon. Reims hoorde er niet bij, dat lag in Austrasië.
Lees meer over Neustrië en Austrasië.

De veroveringen door Karel de Grote zijn hier dan wel volgens de traditionele opvattingen weergegeven, maar helaas onjuist. Karel de Grote heeft Gascogne, de Spaanse Mark, Aquitanië en geen enkel deel van Nederland ooit in bezit gehad. Zij residentie met de naam Noviomagus was niet Nijmegen, maar Noyon. Zo trok koning Karel in 779 en in 780 naar de Saksen om orde op zaken te stellen. De Saksen aan de overzijde van de 'Wisora' hebben gijzelaars gegeven en eden van trouw aan koning Karel, waarna de roemrijke koning naar het Frankische Rijk terugkeerde. Het land van de Saksen behoorde in 779 en 780 dus niet bij het Frankische Rijk. Maar de Saksen woonden niet in Noord-Duitsland, maar aan de kust van het Kanaal en zijn pas in 782 'buiten het Frankische Rijk gedeporteerd' naar wat later het Saksenland in Duitsland werd. Lees meer over de Saksen. Lees meer over Karel de Grote. Wat weten we uit de klassieke teksten?

Voor Francia geeft de Annales Regni Francorum ons uitsluitsel en dan blijkt dat Francia zich beperkte tot de gebieden van Neustrië en Austrasië. Aquitanië hoorde niet bij Francia. Het zou ook vreemd zijn geweest als Pepijn bij een veldtocht naar Aquitanië in 742 zijn eigen land zou hebben verwoest. In datzelfde jaar 742 verwoestte Carloman het gebied van de Alamannen. Daaruit blijkt dat Alamannia niet tot het rijk van de Franken hoorde. Je gaat immers je eigen bezit niet verwoesten. Francia was dus kleiner dan geheel Frankrijk. Ook Bourgondië hoorde niet bij Francia, net zo min als Bretagne.

De afbeelding hiernaast geeft een juister beeld van de landstreken Neustrië en Austrasië. De omvang is kleiner dan de meeste historische atlassen afbeelden. De plaatsen hierboven genoemd, geven de juiste landstreek aan. Zo hoorde Doornik niet bij Austrasiê maar bij de Germaanse gebieden waar de Merovingers zich vestigden. In Doornik is het graf gevonden van koning Childerik, wiens vader Merovech de naamgever van de Merovingen was.

Voor de omvang van het rijk van Karel de Grote ben je aangewezen op de informatie die hofschrijver Einhard geeft en op de verdeling van het rijk van Lodewijk de Vrome bij de schenking in 837 aan Karel de Kale, bij het verdrag van Verdun in 843 en de definitieve verdeling in 870. Het is daarbij wel zaak om de plaatsen en gebieden juist te interpreteren. Daarbij dienen een aantal traditionele opvattingen losgelaten te worden, zoals een Karolingisch paleis in Nijmegen en Ingleheim, maar ook de stad Aken waar geen enkel bewijs gevonden is dat Karel de Grote daar begraven zou zijn.

Lees het boek "De Ware Kijk Op" voor al deze en andere teksten en oordeel zelf!

Terug naar de beginpagina.

Het Bronnenboek van Nijmegen weerlegt de Karolingische geschiedenis van Nederland.

Naar het overzicht in het kort.