De historische geografie van de lage landen.
Terug naar de beginpagina. Naar het overzicht in het kort.

Adam van Bremen.




Adam van Bremen, of Adam Bremensis (vóór 1050 - 1081/1085) was een belangrijke Duitse kroniekschrijver. Hij was geestelijke en theoloog. Hij is het bekendst door zijn kroniek Gesta Hammaburgensis Ecclesiae Pontificum (Daden van de bisschoppen van de Hamburgse kerk). Het bestaat uit vier delen over de geschiedenis van het aartsbisdom Hamburg-Bremen en de eilanden van het noorden. De eerste drie delen gaan voornamelijk over geschiedenis en het laatste deel voornamelijk over geografie. Hij baseerde zijn werk deels op Einhard, Cassiodorus en andere eerdere historici.
Adam van Bremen is echter de grootste vervalser geweest van de Noord-Duitse geschiedenis, al hebben tal van historici zijn vervalsingen niet doorzien en voor ware geschiedenis gehouden. Nu was die geschiedenis op zich wel juist, echter die hoorde thuis in Frans-Vlaanderen. Door zijn vervalste geschiedenis heeft Adam van Bremen wel andere historische feiten en gebeurtenissen op de verkeerde plaatsen doen belanden, zoals de vervalsingen van Echternach.

De visie van Albert Delahaye.
Adam van Bremen, een der grootste fantasten aller tijden, heeft de ware geschiedenis uit het noorden van Frankrijk met karrevrachten tegelijk naar de omgeving van Hamburg in Noord-Duitsland verplaatst.

Nadat Adam van Bremen, die tegen het einde van de 11 e eeuw een fantasierijke geschiedenis van de bisdommen Bremen en Hamburg schreef, en tussen neus en lippen door St. Anscharius maar even uit het noorden van Frankrijk naar Hamburg trok, van de Suevi (omgeving Kortrijk) uit de oude bronnen de Suebi van Zweden had gemaakt, waren de Saksen voorgoed in het hoge noorden van Duitsland vastgepind. Later vertaalde men het maar gemakshalve met Juten, welke naam overigens in geen enkele tekst in verband met de Saksen voorkomt.

De 'mooiste' verplaatsingen, die men leest als een spannend detective-verhaal, zijn van de hand van Adam van Bremen. Deze zogenaamde geleerde, in werkelijkheid een grenzeloze fantast en brutale vervalser, was afkomstig uit het midden van Duitsland, waar hij derhalve al een zware “Saksische” hersenspoeling had ondergaan. Hij is in 1066 naar Hamburg geroepen, om er kanunnik te worden en scholaster van het kapittel van het bisdom. Hij zette zich aan een beschrijving van de bisschoppen van Hamburg (Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontiflcum), waarin hij onversaagd St. Anscharius naar Hamburg transporteerde en alle oude teksten over Frisia en Saxonia naar het noorden trok. Op zich juiste teksten maar foutief gelokaliseerd, die hij doorspekte met juiste en gefantaseerde gegevens over de toenmalige landstreken Friesland, Denemarken, Zweden, Jutland enz., zodat zijn werk overkwam als een absoluut betrouwbaar verhaal, naar de schijn steunend op een documentatie uit de eigen streek.
Stéphane Lebecq zegt in zijn ’’Marchands et Navigateurs Frisons du haut moyen âge” (Presses Universitaires de Lille), dat het werk van Adam van Bremen een rijke bron is die onmogelijk gepasseerd mag worden. Helaas heeft deze schrijver Adam van Bremen niet doorzien, die bij de historici berucht is wegens de fabricage van een hele serie Karolingische oorkonden, van A tot Z vals, over de bisdommen Hamburg en Bremen, zodat er alle reden is om zijn “Gesta” met een tot de top gevoerd kritisch inzicht te benaderen. Ik ben het met Lebecq eens dat zijn werk niet gepasseerd mag worden, maar wel om een geheel andere reden, namelijk dat Adam van Bremen een van de beste ingangen is om er achter te komen, hoe de verplaatsingen tot stand kwamen.

In dit verband dient opgemerkt te worden dat de Universiteit van Rijsel zich opwerpt als expert van vreemde streken maar in wezen de historie van haar eigen streek heeft gemist door de Fresones en de Saxones in het noorden van Europa te lokaliseren en niet in Frans-Vlaanderen. In dit verband kan Lebecq vergeleken worden met voomoemde Adam van Bremen omdat Lebecq alles uit de teksten, waarmee hij geen raad weet of wat Frans en Vlaams klinkt, weglaat. Het is zonneklaar dat men bij het onderzoek over Fresones en Saxones bij de klassieke schrijvers moet beginnen (met name bij Tacitus met zijn Gennanid) en niet moet varen op het kompas van een vervalser uit de 11e eeuw. Overigens heeft de universiteit van Rijsel, evenals alle andere academische centra, nooit de westoriëntaite opgemerkt. We zwijgen dan nog maar van de meer dan 5000 Germaanse namen, die rondom en op korte afstand van Rijsel hebben gelegen.

Het is de 'befaamde' Adam van Bremen geweest, enerzijds verdienstelijk compilator van ware historie uit het noorden, anderzijds fabrikant van een serie oorkonden, die met de overplanting van St. Anscharius naar Hamburg (de heilige zetelde te Hammaburg, dat is Hames-Boucres ten oosten van Boulogne) de stoot gaf tot een fatale historische dislokalisatie, waarvan de contouren al vast lagen door de Albis, Amisia en Wisurgis. Kort na Adam van Bremen stroopten de monniken van Echternach de mouwen op, om overal in het wildeweg claims te leggen op vermeende vroegere bezittingen van St. Willibrord, wat een nieuwe stroom van dislokalisaties tot gevolg had. In deze materie kan men onmogelijk de schuld exclusief bij deze of gene leggen. Wel is duidelijk dat dit alles gebeurde in de tijd, dat Duitsland begon de hele genesis van de westelijke geschiedenis naar zich toe te trekken.
Het heeft geen zin hier als tegenwerping te wijzen op Birca en Haithabu. In Zweden heeft men enkele “dodensteden” uit de 10e eeuw opgegraven, waarvan de naam onbekend is maar waarop men aan de hand van Adam van Bremen de etiketten Birca en Haithabu heeft geplakt.

Tot slot nog één zaak om Adam van Bremen finaal te ontmaskeren. Te Hamburg, waar de oorlogsverwoestingen werden aangegrepen om grootscheepse opgravingen te doen, is niets gevonden van vóór de 10e eeuw, wat afdoende bewijst dat hier niet het Hammaburg van St. Anscharius heeft gelegen.



Bewuste vervalsingen of onbegrepen teksten?
Van Adam van Bremen is bekend dat hij een mateloze fantasie had. Had hij de teksten in de Historia Regni Francorum niet begrepen?
Daarnaast heeft hij aantoonbaar oorkonden vervalst ofwel zelf geproduceerd.
Hoe weet men dat een oorkonde een vervalsing is?
Dat weten we omdat deze oorkonden geen verwijzingen kennen naar ouders oorkonden (wat toch gebruikelijk was) en er zaken in genoemd worden die in de tijd van de oorkonden nog onbekend waren.



Over Adam van Bremen kun je meer lezen op de hieronder gegeven pagina's op deze website.

Luit van der Tuuk - De historische geografie van de lage landen door Luit van der Tuuk
Over de kroniekschrijver Adam van Bremen merkt hij terecht op dat die er een gewoonte van maakte de zaken ten gunste van de kerk van Hamburg-Bremen te verdraaien ...

"Haithabu en Birka - De historische geografie van de lage ... haithabu
De vervalsingen in de teksten van Adam van Bremen deden de rest. Het Frans Berck-sur-Mer in het Germaans Birkja, boulaie, collectief de Birko, bouleau: M.Gysseling in zijn Toponymische Woordenboek. Het bos van Bouleaux (bouleau=berk) bestaat nog steeds vlak bij het dorp. Na zo'n bekentenis van Gysseling houdt toch de hele discussie op! Berck-sur-Mer was het 9de eeuwse Birka. Het Zweedse Bjórkó heeft haar naam te danken aan de 'deplacements historiques' die ook St.Anscharius in Zweden bracht.

De kleine oplossing van een groot probleem.https://www.noviomagus.info › anscharius
St.Ansgarius (Anscharius, Aicharius, Anskarius, Anskar enz.) hoort thuis in Brêmes en Hammaburg in Noord-Frankrijk en niet in Bremen en Hamburg in Noord-Duitsland ...

De traditie.
Adam van Bremen: 11e eeuw. Theofried van Echternach: 12e eeuw. Willem van Berchen: 1480. Cornelius Aurelius: 1517. Johannes Smetius: 1645.

De traditie van Nijmegen. - De geschiedenis van Nederland De noormannen.
En toen het latere Denemarken die naam had overgenomen en de grote doubleerder Adam van Bremen tegelijkertijd de Suevi -al zaten die in Vlaanderen- naar het noorden...





Lees het boek "De Ware Kijk Op" voor al deze en andere teksten en oordeel zelf!

Terug naar de beginpagina. Naar het overzicht in het kort.